Santiago

Dag 104/105
Op. 19/20 oktober
Overnachtingplek: Santiago de Compostella
Afstand : 10
Totale afstand: 2399

Superblij
Superblij

En dan is de dag aangebroken om Santiago te gaan bereiken ...

Na een onrustige nacht in het donker vertrokken samen met Anne en Gilles, een super sympathiek Frans stel, die ik de laatste weken regelmatig tegen het lijf loop. Het voelt heel intens die ochtend, een speciale sfeer. Als we bij Monte de Gozo aankomen begint het lichter te worden en in verte in de nevel menen we toch echt de torens van de kathedraal te kunnen zien. Ik merk dat mijn hart sneller begint te slaan. Zo dichtbij...Nog een dik uur lopen. Bergaf en langzaam de buitenwijken van de stad in. Druk verkeer, ochtendspits, mensen op de stoep die zich haasten naar hun werk. Met grote gele pijlen worden de pelgrims door de stad geleid naar het centrum. Ik heb de neiging om steeds langzamer te gaan lopen om die laatste honderden meters heel bewust te beleven. In een stroom van pelgrims door de oude historische stad. Ik voel me ontroerd, stel me voor hoe al eeuwenlang dag in, dag uit hier pelgrims van heinde en verre over deze straten liepen, komend vanuit het oosten, onder de doorgang de trappen af en dan het grote plein oplopend, waar de markantste gevel van de kathedraal aan ligt.  Deze aankomst heb ik al heel vaak gezien op filmpjes op internet en telkens raakte mij dat enorm...heel raar en bizar en bijna onwerkelijk om nu zelf hier aan te komen.....inmiddels is de nevel en bewolking opgelost en begint de zon door te breken . Ik sta hier echt even janken als ik het plein en de kathedraal zie. Anne houd het ook niet droog.  Marco staat ons op te wachten met Barbera, zo gaaf!!. Aaa wat ben ik blij....wat een vreugdevol moment is dit. 
Barbera, Marco, Marion, Gilles, Anne
Barbera, Marco, Marion, Gilles, Anne
Yeah!!
Yeah!!
Het bewijs! De Compostela en het afstands certificaat van 2400 km
Het bewijs! De Compostela en het afstands certificaat van 2400 km

Na de aankomst op het plein gaan we naar het pelgrimsburo, waar de officiële Compostela wordt uitgereikt als je je stempelkaart laat zien. Gelukkig is het nog niet druk en zijn we binnen een halfuurtje aan de buurt. Ondertussen komen er meerdere bekenden binnen of gaan net weg. Omhelzingen,  Iedereen is zo blij!! De rest van de dag vult zich vanzelf met o.a.  het bijwonen van twee(!) missen. Bij de pelgrimsmis in de middag werd het grote wierookvat niet door de kerk heen geslingerd, dus besloot ik avonds nog een keer te gaan, want dat wilde ik niet missen. Spectaculair! Wat me werkelijk raakte was het uitzicht op het beeld van de apostel Jacobus,die verwerkt is in het overdadig gedecoreerde glimmend altaarstuk. Via trapjes aan de achterkant van altaar kunnen de pelgrims het beeld omhelzen en vanuit de kerk zag ik telkens twee handen om het beeld heen verschijnen , dat omhelzen ging tijdens de mis gewoon door. 

Ergens later die dag heb ik ook die trapjes beklommen en het beeld van Jacobus omhelst. Dankbaar, thuis bij de apostel, een bijzonder moment in bijzonder energie.. ik hou wel van dergelijke rituelen,
Het beeld van Jacobus de apostel
Het beeld van Jacobus de apostel
Het zwaaiende wierookvat , de botofumera, in de avondmis
Het zwaaiende wierookvat , de botofumera, in de avondmis
Uitgesleten traptredes leiden naar de apostel
Uitgesleten traptredes leiden naar de apostel

Eten, drinken,  shoppen zonder iets te kopen (ik ga immers nog drie dagen lopen met de rugzak) Pelgrims en toeristen vullen de stad, heerlijk sfeertje en ook nog met prachtig weer. Pelgrims die ik ken begroeten,ontmoeten en afscheid nemen ,, zitten op het plein, iedereen gaat nu of over een dag weer zijn of haar eigen weg. Uitslapen op zaterdagochtend en nog zo’n heerlijke dag in Santiago  rondhangen.  Ik voel me voldaan en dankbaar : Santiago is bereikt. Nu rest nog de tocht Finistera, het eind van de wereld, waar de weg eindigt... en dan is het pas echt klaar..

Pelgrims op het plein
Pelgrims op het plein
Marion en Freya voor de kathedraal in het avondlicht
Marion en Freya voor de kathedraal in het avondlicht
Biertjes drinken
Biertjes drinken
Hapje eten
Hapje eten

Reactie schrijven

Commentaren: 6
  • #1

    Mireille (zondag, 21 oktober 2018 21:49)

    Wow, wat een prachtige reis. Heel bijzonder dat je van huis uit gelopen bent. Gaan er in de lessen straks vast nog van leren ;)

  • #2

    Marianne (maandag, 22 oktober 2018 09:07)

    Ik bewonder jou. Helemaal vanuit Nederland......
    Geniet nog van het einde van de wereld en dan wens ik jou een mooie terugreis.

  • #3

    Margriet (maandag, 22 oktober 2018 20:35)

    Lieve Marion,

    Geweldig wat een prestatie! Proficiat .
    Ik herken in jouw verhaal de verhalen van mijn vader. Wij zijn er ook in een in de kerk geweest tijdens een vakantie.
    Ik herken de trap achter het altaar met het heilige beeld en ook de mis met het grote wierookvat.
    Wat een mooie foto's.
    Ik wens jou nog een fijne reis naar het einde van de wereld.
    Liefs Margriet

  • #4

    Ellen (dinsdag, 23 oktober 2018 18:49)

    Geweldig...je bent er !
    Ik heb je " op de voet gevolgd" en keer op keer genoten van je verhalen.
    Bewondering voor al die vele kilometers die je gelopen hebt, en ik maar denken dat je geen klachten of pijntjes moest doorstaan....want daar schreef je eerst niets over.
    Ik begrijp dat je nog verder gaat ,dus maar weer bonne route en take care. Liefs

  • #5

    Jan (donderdag, 25 oktober 2018 17:00)

    Whoh Marion,
    Een hele diepe buiging van mij!!! Je hebt het gewoon gehaald! Wat een bijzondere prestatie is dit en leuk dat je via je blog "ons" hebt laten weten hoe je tocht verlopen is.
    Geniet van je geliefden en tot snel weer ergens op de mat.
    Liefs Jan

  • #6

    Mathilde (vrijdag, 26 oktober 2018 00:16)

    Gefeliciteerd, Marion, geweldige prestatie en zo snel! Dank voor al je verhalen. Tot ziens, liefs, Mathilde