Bijna

Dag 98/99/100/101/102/103
Op. 13/14/15/16/17/18 oktober
Overnachtingplekken: Hospital de Condesa/Pintin/Portomarin/San Xulian/Ribadiso/Lavacolla
Dagafstanden: 27/27/29/27/26/33
Totale afstand: 2388

Jesús didn’t start at Sarria.  -  turigrinos
Jesús didn’t start at Sarria. - turigrinos

Ik ben er bijna!! Wat vreemd om dat doel te gaan bereiken. Dat einddoel Santiago, waar ik al zo lang naar toe wil, waar ik al zo lang naar onderweg ben. Vanavond slaap ik in Lavacolla, een klein dorpje 11 km voor Santiago, en morgenvroeg zal ik rond 10 uur het plein voor de kathedraal opstappen.  Als ik dit schrijf heb ik kippenvel..en voel ik de zenuwen door mijn buik trekken. Wat is dat toch??

Het doel is de weg...de weg is bijna ten einde en wat gebeurd er dan met het doel???

De afgelopen dagen was het erg druk op de Camino, er zijn heel veel pelgrims die alleen de laatste 100 km lopen, dat is het minimum om de felbegeerde Compostella te krijgen, het papiertje waaruit blijkt dat je een echte pelgrim bent. Dan moet je middels de pelgrimspas aantonen dat je dit traject hebt gelopen door per dag minimaal 2 stempels te verzamelen. Laten we zeggen dat de taxi’s tussen de stempelplaatsen goede zaken doen, zeker op de dagen dat het regende....In Sarria op 115 km voor Santiago werd mijn weg geblokkeerd door een aantal busjes bestemd waren voor  rugzakvervoer . De enorme rolkoffers werden hier ingeladen... ik werd er zowaar een beetje chagrijnig van. Die pelgrimstoeristen maken het zichzelf lekker makkelijk om hun Compostella te krijgen, puuh.......Door de “echte” pelgrims, de peregrinos, die in SJPP of Burgos of Leon zijn begonnen worden ze turigrinos genoemd. Toen ik buiten Sarria een wegwijzer tegenkwam die deze verontwaardiging vertegenwoordigde klaarde mijn humeur onmiddellijk op: “Jesús didn’t start in Sarria...turigrinos..”  Ondertussen liep ik tussen Spaanse middelbare scholieren die als schoolreis naar Santiago liepen en hun Engels met mij wilden oefenen en tussen de kreunende dikke Amerikanen zonder rugzak  die bij elk heuveltje stonden uit te blazen. Elke 2 kilometer een barretje of een winkeltje. Ieder zijn Camino......een les in niet oordelen ... 
Momenten van relatieve rust in de eucalyptus bossen van Galicië
Momenten van relatieve rust in de eucalyptus bossen van Galicië

De provincie Galicië is werkelijk wonderschoon en geeft een sprookjesachtige groene sfeer. Delen van Galicië deden mij herinneren aan mijn geliefde Engelse streek Devon. Met zachte heuvels, holle weggetjes  met heggetjes en stapelmuurtjes en met mos beklede boonstammen. Galicië is altijd geïsoleerd geweest ten opzichte van Spanje. Omringt door hoge heuvels en bergen en zee,en heeft ook een totaal ander, natter en kouder, klimaat. In Melide moest ik gisteren de beste inktvis van Galicië proeven, die heel zacht van structuur is.  Het geheim is het drie keer achter elkaar laten “schrikken”  van de vis tijdens het koken. 

Inktvis “pulpa” de Galicië
Inktvis “pulpa” de Galicië

Op de vooravond van het bereiken van Santiago wil ik graag nogmaals de aandacht vragen mijn sponsoractie voor het disabilty project van Calcutta Rescue. (Een deel van) mijn wandelkilometers kun je sponseren, en de opbrengst gaat direct  naar dit project. Meer hierover lees je in mijn allereerste blogpost “het doel is de weg” of  via onderstaande link. Bedankt allen die mijn kilometers hebben gesponsord tot nu toe. Het project kan nog veel meer financiële steun gebruiken, dus misschien is dit het moment!!!!

Reactie schrijven

Commentaren: 9
  • #1

    Mathilde (donderdag, 18 oktober 2018 23:05)

    Hey lieve Marion,
    Morgen bereik je Santiago al, wat een topper!
    Toitoitoi met de laatste kilometers.
    Geniet van je aankomst, na ruim 2400 km. Wat een mooie weg die je gegaan bent. En nu? Ben heel benieuwd wat je nog meer van plan bent. Of misschien kom je wel naar huis.

    Liefs,
    Mathilde

    .

  • #2

    Ben (vrijdag, 19 oktober 2018)

    Heel heel knap Marion, het is je gelukt. Super. Ga ervan genieten. Vergeet morgen niet als pelgrim in de keuken van de Paradores te ontbijten. Dank voor je mooie blog. Alle goeds Marieke en Ben

  • #3

    Henk (vrijdag, 19 oktober 2018 07:43)

    Ik ben zo ongelooooflijk trots op jou. Veel liefs en geniet vooral ook nog een weekje van het moment.

  • #4

    Jimena (vrijdag, 19 oktober 2018 17:39)

    Lieve Marion, je bent echt dapper! Heel veel respect en een grote knuffel. Liefs en geniet nog er van��

  • #5

    Marielle (zaterdag, 20 oktober 2018 03:22)

    Lieve Marion, wat zal dat bijzonder zijn om Santiago te bereiken na die vele kilometers met je rugzak op je rug, jij hebt de tocht helemaal gelopen. Wat een geweldige prestatie!
    Vast ook vreemd dat het doel dan bereikt is, maar ik heb zo'n vermoeden dat er in de toekomst wellicht nog meer tochten zullen volgen : )
    Bedankt voor het delen van jouw bijzondere ervaringen.
    ik wens je nog een fijne tijd toe, wat het plan verder ook zal zijn.
    Liefs x

  • #6

    Jan (zaterdag, 20 oktober 2018 08:52)

    Hoi Marion,
    Wat een bijzondere ervaring moet deze tocht zijn!
    Je zult het inmiddels bereikt hebben maar dat lees ik vast in de volgende post.

    Genietze!
    Liefs Jan

  • #7

    Martine (zaterdag, 20 oktober 2018 10:07)

    Heeee Marion!
    Wat een bijzondere prestatie! En wat een mega ervaring! Mocht je nog lekker in de Pirineen willen blijven, hartstikke welkom he!!!�
    Liefs Martine

  • #8

    Jeroen (zaterdag, 20 oktober 2018 10:59)

    Een bijzondere prestatie, die je je leven lang niet zult vergeten. Petje af. Geniet er van.

  • #9

    Angelien (zaterdag, 20 oktober 2018 14:51)

    Lieve dappere Marion! Wat een prachtig en eerlijk verhaal weer. Geweldig dat je je pad helemaal gelopen hebt, precies op de manier als het jou past.
    Ben heel nieuwsgierig wat je verder gaat doen....voor nu...geniet er van , liefs Angelien