Happy Meseta days

Dag 84/85/86/87/88/89
Op. 29/30 september 1/2/3/4 oktober
Overnachtingplekken:  Atapuerca/Burgos/San Bol/Boadilla del Camino/Carrion de los Condes/Moratinos 
Dagafstanden: 30/21/25/34/25/30
Totale afstand: 1998 km

Magische zonsopgang
Magische zonsopgang

In een keer is het oktober geworden. Ergens in de tweede helft van oktober zal ik Santiago gaan bereiken, een erg vreemd idee, na zolang onderweg te zijn. Ik kan me nu niet meer voorstellen hoe een dag zal  zijn zonder te lopen. Een deel van mij verlangt naar het eind van deze tocht der tochten, een ander deel zou nooit meer willen stoppen.

Hier op de Camino Frances  is de  hele infrastructuur gebaseerd op  het faciliteren van honderden pelgrims per dag. Het nieuwe is er na twee weken Spanje wel een beetje af. Dat er elke dag mogelijkheden te over zijn voor terrasjes met kopjes koffie en glaasje versgeperste sinaasappelsap verbaast me niet meer. Ik ben gewend geraakt aan de rumoerige nachten in de slaapzalen en sta mezelf toe heel regelmatig  een overnachting in een eigen kamer te nemen. Het pelgrimsmenu van 10 euro in de avond biedt weinig variatie  maar voldoet prima. 

Toch blijf ik me ook dagelijks verwonderen op en door de weg.  De zonsopgang , de overgang van donker naar licht vroeg in de ochtend laat me regelmatig volschieten. Ik ben telkens geraakt door de schoonheid en de kracht van het licht die de duisternis verdrijft met een ongelofelijk magisch kleurenpalet. En ik voel me vrij als een vogel in het lopen in de uitgestrekte  landschappen en vergezichten.  De ontmoetingen met de pelgrims van over de hele wereld, vooral uit de USA, Canada, Brazilië , Australië, Korea en Japan en natuurlijk alle landen in Europa. 
In de pelgrimswereld  gaat de eerste kennismaking over waar je vandaan komt, waar je de Camino bent gestart en of je helemaal doorloopt naar Santiago of misschien wel naar Finisterra “het einde van de wereld”. 
Ik oogst veel bewondering  als ik vertel dat mijn Camino begon op 8 juli in Eindhoven en dat ik bijna 2000 km gelopen heb en bijna drie maanden onderweg ben. Sommige pelgrims willen met dan met die maffe Nederlandse op de foto...en er is schijnbaar ook een "van horen zeggen circuit": "Ben jij soms die vrouw  die helemaal alleen  uit Nederland  is komen  lopen...???" Een soort mini beroemdheid op de Camino, zeg maar ( voor wat het waard is...). De meeste pelgrims zijn in Saint Jean Pied-de-Port begonnen, maar ook een hele lading in Pamplona of in  Burgos. Ik verbaas me over de hoeveelheid blessures bij de medepelgrims . Het lijkt wel of een op de twee pelgrims met een knieband loopt, blaren heeft of erge pijn. Dat is echt heel schrijnend om te zien, de strompelende pelgrims. ( er zou hier heel veel werk voor Alignment yoga therapie, of voor een massagetherapie😁 ) en veel gesprekken gaan over wat te doen met deze pijn , hoe je blaren  moet behandelen en het  wel of niet nemen van rustdagen. Taxi’s doen goede zaken hier, zeker als er bergen moeten worden bedwongen.  En ook de bagage vervoerservice voldoet schijnbaar goed gezien het grote aantal pelgrims die met geen of hele kleine rugzakjes lopen. Ieder zijn eigen Camino, zeg ik dan tegen mezelf ... Mijn rugzak voel ik al weken niet meer...inmiddels heb ik ook bijna al mijn kleren aan in de ochtend omdat het flink koud is geworden.  Mijn tempo is zodanig dat ik nogal wat mensen inhaal onderweg. Been en voetproblemen heb ik niet, en ik loop lekker licht momenteel. Lopen doe ik het liefst  alleen. In de pauzes en in de avond  zijn er de talloze ontmoetingen met medepelgrims, een grote vriendelijke familie. Na Burgos afgelopen zondag ben ik de Meseta opgelopen, de. hoogvlakte op ca. 900 meter die doorloopt tot aan Leon, zo’n 7 dagen verder. De Meseta staat erom bekend erg saai te zijn, zonder enige schaduw, met uitgestrekte graanvelden en hier en daar een cowboyachtig dorpje. “Waar de ziel van de pelgrim wordt schoongewassen voor het prachtige Galicië wordt betreden”. Sommige pelgrims slaan de hele Meseta over en nemen van Burgos maar Leon de bus. Sommige pelgrims voelen zich depressief of bedrukt hier. 
Ik voel me erg fijn in dit desolate landschap met de uitgestrekte vergezichten .” Happy Meseta days.” De zon blijft onvermoeibaar schijnen, vanaf mijn vertrek heb ik slechts drie dagen regen gehad. Ik voel me gezegend. Nog een kleine 400 km naar Santiago.  

Reactie schrijven

Commentaren: 10
  • #1

    Mathilde (vrijdag, 05 oktober 2018 13:15)

    Ha Marion, wat ben je een bikkel! Al 2000! Km gelopen, wat een eind. Ben benieuwd of je doorloopt naar finisterre. Heel erg bedankt voor je prachtige verhalen. Toitoitoi
    Liefs, Mathilde

  • #2

    Simone (vrijdag, 05 oktober 2018 16:28)

    Wat een mooie verhalen, Marion!
    Je klinkt zó krachtig! En dat na zo veel dagen en zó veel kilometers. Chapeau! Blijf genieten, van grootse en vooral ook van kleine dingen onderweg.

  • #3

    Marielle (zaterdag, 06 oktober 2018 07:35)

    Hola Marion, heerlijk om mee te lezen, het klinkt zo ontzettend bijzonder allemaal en wat een prachtige foto's. Ga zo door xxx
    Mariëlle Jongen

  • #4

    Martine (zaterdag, 06 oktober 2018 16:29)

    Wat een afstanden loop je inmiddels per dag! Buon cammino

  • #5

    leontien (zaterdag, 06 oktober 2018 21:32)

    Wat mooi mooi mooi!
    Ik geniet van je verhalen en leef met je mee.
    Wens je nog veel loopkracht en genietmomenten toe!
    Liefs, Leontien

  • #6

    Jan (zondag, 07 oktober 2018 16:51)

    Hoi Marion,
    Ik zette zojuist via Spotify de Nederlandse flamenco gitarist Eric Vaarzon Morel op en dacht meteen aan hoe het jou zou zijn....Met zijn fantastische gitaarspel op de achtergrond lees ik wederom met veel bewondering jouw ervaringen. Ik moet zeggen een hele mooie combinatie.
    Ik kan al niet meer wachten op je volgende post!
    Liefs,
    Jan

  • #7

    Karin (maandag, 08 oktober 2018 14:23)

    Hoi Marion,
    Wat een heerlijke verhalen. We genieten hier in gedachten met je mee van de uitgestrektheid en het niets naast alle mooie ervaringen en ontmoetingen. Wat een kostbare belevenis!
    Lieve groet, Karin

  • #8

    Geert Jan (woensdag, 10 oktober 2018 06:17)

    Lieve Marion,
    2000 km!! Niet te realiseren dat je zoveel al hebt gelopen. Mooie foto’s heb je de lege landschappen . Heel wat anders dan de vele Chinezen om mij heen, de drukte en landschaphorizonten die vervuild worden door bouw van flats, viaducten voor wegen en spoorlijnen. Succes. Groet uit provincie Yunnan. X GJ

  • #9

    Daphne (vrijdag, 12 oktober 2018 09:11)

    Jouw lichaam was al in topconditie voor je vertrok. Goed om te horen dat al die nare blessures jou, in ieder geval tot nu (ik heb afgeklopt :), bespaard zijn gebleven. En je schoenen? Gaan die de hele tocht mee? Dat zijn dan ook stoere bondgenoten geworden! Wandel maar lekker door, precies zo ver als goed is voor jou.
    Groetjes,
    Daphne

  • #10

    Ruud (vrijdag, 12 oktober 2018 17:16)

    Prachtig verhaal wederom. Ik geniet mee van je uitdaging.
    Lees net een artikel over de tocht, met jouw verhaal erbij komt het nog beter over.
    Succes met de laatste kilometers.