Snelkookpan

Dag 66/67/69/69/70
Op. 11/12/13/14/15 september
Overnachtingplekken: Bourriot-Bergance/Gailieres/Saint Sever/Hagetmau/Orthez
Dagafstanden: 32/28/30/17/28
Totale afstand: 1513 km

Pyreneeën in de verte
Pyreneeën in de verte

Het laatste stukje Frankrijk doorkruis ik nu, al 8 weken loop ik door dit grote land heen. Ik kan me steeds beter kan uitdrukken in die wonderschone taal. Mede dankzij pelgrim Matthieu uit Parijs, waarmee ik een aantal dagen mee samen heb gelopen en die ik “mon professeur Francais” ben gaan noemen.  Want hoe druk je in die taal de nuances van het licht tijdens zonsopgang uit? De geluiden van de vogels en de sporen van de herten? Pure poëzie ...  Matthieu moest helaas een paar dagen rust nemen vanwege een blessure ”tendinites”.

Gisteren had ik een bijzondere Camino ontmoeting met een vrouw  die op een terras  zat in Hagetmau waar ik wilde gaan pauzeren. Nog voor ik mijn rugzak af had gedaan had ze me al uitgenodigd om aan haar tafel te komen zitten. Ze bleek jaren geleden de Camino te hebben gelopen vanuit le Puy naar Santiago, twee maanden helemaal alleen. Het was vandaag een vreemde dag voor haar, zei ze, want haar man was precies een jaar geleden overleden. Ik kon haar vertellen dat het vandaag precies een jaar geleden  was dat mijn vader overleed en binnen 5 minuten hielden we elkaar vast met tranen in onze ogen. Ze vertelde dat ze nog dagelijks de kracht voelde die ze had ervaren tijdens het lopen van de Camino. Zij vond, net als ik , dat je het best de Camino kan lopen in je eentje. Het is een innerlijke reis naar  de“esprit” de ziel. Als je samen met partner of een vriend/vriendin gaat lopen zou het kunnen dat je misschien wel blijft hangen in gedragspatroon die de relatie kenmerken waardoor je je minder kunt openen voor de essentie, voor dat waar het echt om gaat. Nicole en ik herkenden deze observaties. De kibbelende stelletjes en zeurende vriendinnen was ik ook al tegen gekomen onderweg. Vrouwen alleen op de Chemin zal ik in Spanje wel ontmoeten, maar hier in Frankrijk zag ik er geen een.  Vrouwen alleen (en niet alleen vrouwen) lopen en vinden en ervaren daarin kracht, het alleen zijn brengt een andere kijk op loslaten van angst en het loslaten van controle en afhankelijkheid. Vrouwen (en mannen ook) leren te vertrouwen op zichzelf en van zichzelf te houden. We spraken over de speciale energielijnen, de leylijnen in de aarde ,waarop de Camino loopt en de talloze kracht plekken, vaak op de plekken waar de oudste middeleeuwse kerken staan, en dan precies op de plek waar de altaren zijn gepositioneerd. Ik heb dat diverse malen ervaren.  Een paar dagen geleden  in het kerkje van Bostens, heel erg duidelijk. Dankzij de moderne technologie aldaar werd de ervaring bij binnenkomst van de kerk heel spectaculair  visueel  ondersteund doordat het licht steeds aanging op de plekken waar ik liep, en er bij het altaar er automatisch prachtige muziek ging klinken . Wauw...energetische alignment  ...het gevoel dat ik volledig werd overspoeld  door een totale aanwezigheid van vertrouwen en liefde. Zoals  Nicole  het verwoorde “de Chemin is een snelkookpan  voor de ziel...” en zo is het. Alle afleidingsmanoeuvres  van het ego zullen smelten en dat waar het echt omgaat zal helder worden. Je hoeft alleen maar te lopen. 
Marion en Nicole
Marion en Nicole
Marthieu, Marco, Marion
Marthieu, Marco, Marion
Kerkje in Bostens “krachtplek”
Kerkje in Bostens “krachtplek”
Pelgrims onderweg
Pelgrims onderweg

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Mathilde (zondag, 16 september 2018 20:55)

    Prachtig Marion, wat een bijzondere ontmoeting! Het moest zo zijn dat jij en Nicole elkaar daar op dat terras tegenkwamen.
    En wat een mooi verslag weer.
    Dankjewel en Toitoitoi.
    Liefs,
    Mathilde

  • #2

    Suus (maandag, 17 september 2018 08:18)

    Zo zie je toch altijd weer dat toeval maar een woord is.... En dat je pa gezellig met je meeloopt lieve Marion. Ik ben trots op je hoe je met deze dagen omgaat. En dat je indruk maakt op mensen begrijp ik heel goed, dat is gewoon te danken aan je mooie jij !! Bedankt voor het delen van je belevenissen ! Succes en völ plezeer ♡♡♡♡

  • #3

    Martine (woensdag, 19 september 2018 21:29)

    Wat mooi die ontmoeting met een “anima gemella” een tweelingziel. Dat je je zo verbonden kunt voelen met een wildvreemde!
    En wat een mooi beeld dat je tijdens het alleen lopen jezelf leert te vertrouwen en die kracht telkens weer bij jezelf kunt oproepen.

  • #4

    Thomas en Lorina (zaterdag, 22 september 2018 10:25)

    Dag Marion, fijn dat we je kunnen blijven volgen via deze blog! En aan de foto's te zien heb je ook eindelijk Marco leren kennen :)

    Waarschijnlijk zit je intussen in Spanje. Hopelijk kan je er wat je draai vinden. In het begin vond ik alle drukte in Spanje maar niets. Vond het in het begin ook moeilijk om het rustgevende gevoel van Frankrijk te behouden.

    We moeten nog onze foto's naar Henk (dag Henk, overigens!) sturen maar dat doen we nog ergens de komende tijd.

    Nog een laatste bon chemin en vanaf nu dan maar buen camino! :)

    Vele lieve pelgrimsgroeten

    Thomas en Lorina