· 

Mamalou

Dag 49/50/51/52/53
Op 25/26/27/28/29 augustus
Overnachtingsplaatsen: Marsac/Marsac/Les Billanges/Saint Leonard de Noblat/Isle 
Dagafstanden: 28/0/23/21/30
Totale afstand: 1093 km

De Pipo wagen van Mamalou
De Pipo wagen van Mamalou
Wat lief, al die hartverwarmende reacties na mijn vorige schrijfsel over mijn dip. Alles is tijdelijk... Een rustdag was precies wat ik nodig had.  Ik woonde twee nachten en een dag in eencomfortabele    pipowagen op camping la Balade in Marsac. Leven als Mamalou in Frankrijk, In slaap vallen met een uilen-concert, in de hangmat liggen, boekje lezen, zwemmen.  Terrasjepakken en bij het kampvuurtje zitten met de leuke Nederlandse campingbaas Ruud en de laatste campinggasten van het seizoen. Een dagje niet lopen, dat zou ik vaker moeten doen 😁 Inmiddels ben ik alweer drie dagen aan de wandel. Wat is het prachtig en uitdagend lopen hier in de Creuse. Steil omhoog en omlaag op hobbelige paden door de bossen waar ik zo dol op ben. Lege dorpjes, ook hier. In Les. Billanges logeerde ik in de gite van Francoise, een grappige “ouwe hippie” en danste ik een rondje tijdens haar accordeon spel. 
Gisteren zag ik een soort wezel in het bos. Het diertje liep lichtvoetig nietsvermoedend over het pad mij tegemoet. Ik stopte, het werd zich bewust van mijn aanwezigheid en stopte ook. Minstens een paar seconden keken we elkaar aan, een ontmoeting ...en toen, roef weg was hij of zij. En ik passeerde het gehuchtje Lourdes, dus die kan ik aftikken van mijn te bezoeken plekken.
De pelgrimsdichtheid is voor mijn doen ongekend hoog want de afgelopen dagen kom ik er minstens eentje per dag tegen. Vandaag liep een stukje met een Poolse pelgrim. Eenmaal aangekomen in Limoges had ik echt moeite met de drukte, het lawaai en de uitlaatgassen. Snel mijn plan omgegooid, in plaats van in Limoges te overnachten kon deze avond ik terecht bij de familie Tapis, 7 km buiten Limoges op de route. In de rust , hier is het zo mooi stil..ik ben een plattelandsvrouwtje geworden.  Limoges achter me, recht naar het zuiden nu, nog een kleine drie weken tot aan de Spaanse grens. #santiagohereicome

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Mathilde (donderdag, 30 augustus 2018 17:00)

    Wauw, je gaat heel snel. Ik begrijp het helemaal: de stilte van het bos versus de drukte in de stad. Ik voel altijd hetzelfde, ook hier in Nederland. De stad is soms voor heel even leuk en dan weer snel de stilte in.
    Toitoitoi verder!
    Liefs, Mathilde

  • #2

    Daphne (maandag, 03 september 2018 12:46)

    Het ontroert me op een bepaalde manier enorm...hoe jij daar door de landkaart wandelt. Stap voor stap, met je rugzak met spulletjes op dezelfde schoenen en dan intussen al tot onder Limoges. Een hele dag over de snelweg razen is de meest gangbare manier om van hier tot het punt te komen waar jij stap voor stap naar toe gewandeld bent. En hoe kleurrijk zijn alle belevingen die jij intussen al hebt gehad en waar ik zo vaak aan voorbij geraasd ben.. Geniet met volle teugen van al het moois dat zal de moeilijke momenten ruimschoots compenseren. Liefs