Het midden van Frankrijk

Dag 39/40/41/42
Op 15/16/17/18 augustus
Overnachtingsplaatsen: Le Grenouille/Augy-sur-Aubois/Saint-Armand-Montrond/La Folie
Dagafstanden: 27/28/21+20 met auto/18
Totale afstand: 887 km

Au coeur de la France, c’est ici!
Au coeur de la France, c’est ici!

Afgelopen donderdag ben ik precies door het midden van Frankrijk gelopen. Dat wist ik eerst niet, maar gelukkig  was ik voor een kopje koffie het café-tabac van het kleine dorpje Grossouvre binnen gelopen. Daar werd ik hartelijk onthaald door de  plaatselijke bezoekers. Een pelerine helemaal uit Nederland... Nadat ik had verteld hoe lang ik onderweg was en wanneer ik dacht aan te komen in Santiago, kreeg ik een heldere uiteenzetting van de regio’s en departementen waar ik gisteren, vandaag en morgen door heen kwam.

Gisteren, in Nevers, was het nog de Bourgogne, en morgen, in Ainay-le-Chateau, is het de Auvergne, maar precies hier is het de Val du Loire en of ik me dan wel realiseerde dat dit precies het midden van Frankrijk was.

Van west naar oost: het midden en van noord naar zuid: ook het midden!! Hoe speciaal dat ik hier nu precies in het midden van Frankrijk in dit cafeetje koffie zat te drinken. Het midden, man, man, ik was al helemaal naar het exacte midden van Frankrijk gelopen....hoe gaaf is dat! Chantal, de eigenaresse,  werd gevraagd om nog een rondje koffie om dit heuglijke feit te vieren, en na een paar straffe bakjes werd ik uitgezwaaid vanuit het midden van Frankrijk richting zuid-west, richting Spanje.... 

Marion, Twinkel en Marion
Marion, Twinkel en Marion

Op vrijdag was ik opeens heel erg opgeschoten qua kilome20 km met s.

20 km met de auto? Dat kwam zo: Marion, goede vriendin, overbuurvrouw en wandelmaatje kwam die dag naar mij toe gereden met haar bordercolly Twinkel om een paar dagen met me mee te lopen. 17 augustus, hadden we voor mijn vertrek al afgesproken. Maar waar ik precies zou zijn was ten tijde van die afspraak natuurlijk niet duidelijk. Op woensdag wist ik dat ik vrijdag in Ainay-le-Chateau zou aankomen. Dit had ik aan Marion doorgegeven en de pelgrims refuge daar ter plaatste gebeld om te reserveren voor 2 personen en een hond. Dat was geen probleem, zo werd mij verteld. Na een allerhartelijkst weerzien (ook in een bar-tabac) liepen we naar de refuge. Maar de vrijwilliger ter plaatste was ‘not amused’ toen hij de hond zag.” Die kan hier niet blijven”, en toen Marion ook nog eens een keer geen rugzak bij zich had (die zat in de auto) en haar sandalen aan had ( daarmee had ze 800 km gereden) , kon zij ook niet blijven.” U bent geen pelgrim”.  Uitleggen hoe dat zat maakte het niet beter, een auto bij je hebben dat doet geen pelgrim.....Hij verzekerde ons dat geen enkele refuge honden zou accepteren, en dit wetende zijn we naar St. Armand Montrond gereden, 20 km verder, en ook op de route van de Voie de Vezelay, omdat we wisten dat hier een camping was. Marion had haar tent in de auto dus dat was prima voor de eerste nacht. Na een bezoekje aan de plaatselijke VVV bleek dat het vanaf Gargillesse 100 km verderop mogelijk was om met de trein terug te reizen naar St. Armand Montrond. En dat traject zouden we samen kunnen lopen in de 5 beschikbare dagen voor Marion. De auto kon op de camping blijven staan. Alles goed geregeld alleen dat ene dagtraject moest ik daarom overslaan. Overnachten zou de komende dagen wel eens wat ingewikkelder kunnen zijn. Inderdaad, het vraagt wat meer rondbellen, maar vannacht sliepen we in een schitterende B en B waar oogluikend de hond werd getolereerd en komende nacht in een stacaravan in een volkstuin waar honden van harte welkom zijn. Zo kom je nog eens ergens. Erg gezellig om zo met z’n drieën te op pad te zijn.

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Richt (maandag, 20 augustus 2018 14:12)

    Wat ben je al ver! Geweldig!

  • #2

    Philip (maandag, 20 augustus 2018 22:12)

    Marion vandaag voor het eerst weer geyoga''t.,
    dacht aan je en kon het niet laten fkes te reageren.
    Tjee je hebt al aardig wat onder de zolen,echt een stofhapper.
    Go for it :-)

  • #3

    Eĺlen Broug (woensdag, 22 augustus 2018 20:21)

    Lieve Marion,
    Wat een bijzondere reis en dat helemaal alleen op eigen voeten...en je bent al zo ver gekomen.
    Lees je belevenissen graag en krijg zo een leuk inkijkje in het reizen als pelgrim.
    Bonne route en liefs.

  • #4

    Jeroen (woensdag, 22 augustus 2018 22:34)

    Zat vanavond naar het programma; ‘laat mij maar lopen” te kijken en moest aan je denken. Wij zijn net terug uit Spanje en zijn over je heen gevlogen. Mooie en waardevolle gebeurtenissen die je meemaakt en leuk dat af en toe mensen je vergezellen. Veel succes weer en geniet van de mooie momenten.