· 

Verwondering

Dag 12, do 19/7/18 Mazee-Olley-sur-Viroin 10 km
Dag 13, vr 20/7/18 Olley-sur-Viroin - Rocroi 24 km
Dag 14, za 21/7/18 Rocroi - Aubigny-les-Pothées 21 km
Totaal vanaf begin  285 km

Koffie met taartje, voor het vieren van deze mijlpaal
Koffie met taartje, voor het vieren van deze mijlpaal
Ik ben in Frankrijk aangekomen gisteren. Niet te geloven, helemaal naar Frankrijk gelopen!!! Waaahhh!!! Toen ik gisteren in de regen Rocroi binnenliep meteen bij de bakker naar binnen voor koffie met gebak! Mijn eerste routeboekje, de Via Monastica ,is uit  en vandaag ben ik begonnen in een splinternieuw boekje van de Via Campanienis, van Rocroi naar Vezelay, via Reims en Troyes, ongeveer 400 km.  
Jade en Marion
Jade en Marion
Elke dag een nieuwe verrassing op mijn pad. Ik blijf me verwonderen. Donderdag kwam Jade mij opzoeken op haar vrije dag vanuit de camping in de Ardennen waar ze nu werkt. Rijd ze met een oude Volvo van de camping met twee collega’s het dorpje binnen waar ik inmiddels was aangekomen, Olley-sur-Viroin. Geweldig weerzien!!!! Terrasje, wandelingetje, pootje baaien inde rivier en na de ma/do fotoshoot gaan ze door naar de volgende stop van hun roadtrip des Ardennen. 
 Ik verblijf die avond bij Caroline. Ze heeft me laten weten pas laat thuis te zijn, maar de verstopplaats van de sleutel aan me doorgegeven. Ik mag mezelf binnen laten. De weg naar de slaapkamer en badkamer heeft ze voor mij gemarkeerd met kleine roze briefjes. Zo bijzonder gastvrij, hartverwarmend, een wildvreemde pelgrim wordt vol vertrouwen onthaald. Opnieuw verwondering.
We koken samen een vegetarische maaltijd en praten tot in de late uurtjes. Caroline heeft na haar Camino twee jaar gelden het roer omgegooid en is verhuist vanuit Brussel naar dit piepkleine dorpje in de bossen. Courage!!!

Gisteren bewandelde ik de allermooiste en zwaarste dagettape tot nu toe. Uren liep ik door de bossen berg op , berg af. Wat een stilte, alleen de vogels te horen en een bijzondere ontmoeting met een hert op een paar meter afstand . In Rocroi ontmoette ik de eerste medepelgrims (ja ze bestaan echt, er zijn nog meer maffe gasten)  en vandaag wandelde ik een groot deel van de route samen met Nathan, een jonge student uit Luik die na mijn aankomst in Aubiny-des-Pothee nog 10 km verder ging vandaag .
Bij de chambres d’hotes van Marie -Jose en Jean-Marie Launoy trof ik zwembad achter hun huis, yes!! Twee Belgische pelgrim logeren hier ook dus met z’n vijven aten we zojuist een bijzonder uitgebreid 4 gangen menu. Bij elke gang een passend wijntje. Tjonge jonge, echt niet normaal lekker. Leven als een God in Frankrijk. Of beter gezegd een pelgrim in Frankrijk. Pelgrims moeten veel eten , zegt Jean-Marie. Met een volle maag en een vol hoofd van al dat Frans geklets lig ik hier heerlijk mijn blog te schrijven.

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Desirée Baudoin (woensdag, 25 juli 2018 13:49)

    Hoi Lieve Marion,

    Mooi je blog te lezen van 21/5.

    Ontroering zie ik in je ogen en ik voel met je mee, als je schrijft over Jade.
    Ook al zo´n zelfstandige en moedige vrouw.
    Op de dag dat Jasmijn weer in Nederland zal aankomen, toch, vraagteken+ mijn toetsenbord geeft geen goede leestekens meer.

    Mooie foto´s en je verhaal over je ervaring op je tocht en de mensen die je ont´moet.

    Fijne tocht verder,
    Lieve groet Desirée