· 

Eenzaamheid is goe...

Dag 4, 11/7/18 , Balen Averbode 23 km
Dag 5,  12/7/18, Averbode Scherpenheuvel 8 km
Dag 6, 13/7/18 Scherpenheuvel Vissenaken (Tienen). 22 km
Dag 7, 14/7/18 Vissenaken - Enines , 21 km 
Dag 8, 15/7/18 Enines - Namur , 32 km (waarvan 9 met de auto)
Totaal 166 km

De abdijkerk van Averbode
De abdijkerk van Averbode
Een week onderweg. Ik ben al in Wallonië aangekomen. Helemaal te voet! 
En ik heb een blaar.  Ondanks mijn speciale tenensokken en lanoline behandeling voor ik ga stappen. Hier in België loop je niet maar stap je!!
Wat een heerlijk taaltje en wat een vriendelijke. zachtaardige mensen, Dat wist ik eigenlijk wel, maar wordt nu weer bevestigd. De afgelopen dagen stapte ik langs religieus erfgoed. Ik sliep in de abdij en Averbode en het onthaalcentrum voor pelgrims in Scherpenheuvel. Vlaams centrum voor Mariaverering .
Mariakapel met schaduw en achteroverbuigbankjes
Mariakapel met schaduw en achteroverbuigbankjes
In Averbode sprak ik met een van de paters, die zich kon voorstellen dat de weg naar Santiago ver en eenzaam is en zal zijn. Ik beaamde dat en hij zei ...eenzaamheid is goe....het brengt je dichter bij God. En zo is dat...de afgelopen dagen liep ik door bossen en langs velden en uitgestrekte stille dorpen, met cafeetjes die nooit open zijlijn en soms langsrazende auto’s. Het pad van de pelgrim gaat niet altijd over zand . Asfalt hoor er ook bij ...mijn voorkeur voor zachte ondergronden begint noodgedwongen te verzachten. Net als mijn afkeer van brood bij het ontbijt en zweterige plakjes kaas in mijn lunchpakketjes . En wat is het warm! Maar een  pelgrim loopt ongeacht het weer.
Fruitpauze onderweg
Fruitpauze onderweg
Onderweg loop ik alleen en heb ik talloze mooie ontmoetingen met voorbijgangers, stappend of fietsend. “ Gaode gij helemaal alleen naar Compostela stappen? Ik vin da stoer” De schelp die aan Joepie hangt doet zijn werk. Joepie voelt steeds minder zwaar, ik raak gewend aan het gewicht. 
Ravel 2, alsmaar naar het zuiden 40 km lang
Ravel 2, alsmaar naar het zuiden 40 km lang
 Mijn lijf en  mijn voeten doen het beter dan verwacht. Met de technologie lukt het echter niet zo. Zo ben ik in gevecht met de app om dit blog te schrijven. Al twee keer eerder wilde ik op publiceren drukken maar vervolgens alles weg.....grrrr. En nog erger, eergisteren viel toen ik tijdens het stappen een foto wilde maken, mijn telefoon uit mijn heuptasje. Na de val liet deze alleen nog maar een appeltje zien. In de middle of nowhere kan je dar niets mee. Dus doorstappen maar Vissenaken waar ik bij Rita en René allerhartelijkst werd ontvangen . Na de koffie en het fruit bracht Rene me naar een reparatie winkel in Tienen. De testen zagen er niet goed uit, maar morgen kwam de Apple specialist en die zou er nog naar kijken. Na een heerlijke avond in de tuin met vegetarische maaltijd, een goede nachtrust en een overvloedig ontbijt weer op pad gegaan . Ik moest een uurtje wachten: “ga maar efkes een kopje koffie drinken op de markt.”. De software moest eraf. Enfin, eind van het verhaal was dat mijn telefoon  kon dus niet meer gemaakt worden. ....oei,...Maar gelukkig had ik nog een reservetelefoon. simkaart omgezet en gaan. Een paar straten verder in in de schaduw zitten op een  stoepje om mijn zieke moedertje te bellen met se reservetelefoon, inmiddels enige telefoon Het kreng belde niet. Paniek ....terug naar de winkel, daar aangekomen bleek dat ik mijn wandelstokken had laten liggen bij het stoepje en op dat monent toen kwam ik “toevallig”  Rita en René tegen die aan het winkelen waren..en barste ik in tranen uit......even een jank momentje. Mijn camino Engeltjes troosten mij en brachten me een stukje weg naar het begin van de Ravel, een oude spoorwegbaan , nu fiets en wandelpad van Hoegaarden naar Namen. 
Namen aan de Maas
Namen aan de Maas
En nu dus in Namen! Ik logeer bij Jean en Thérèse in een mooi oud huis pal aan de Maas. Na de avondmaaltijd is het roest van mijn Frans vocabulaire afgeklopt. Wat een heerlijk taaltje us dat toch. Ik ben klaar voor de tweede week. Wat is dit gaaf, elke avond op een andere plek, zo mooi en bijzonder.....en 1 inmiddels werkende  telefoon zou genoeg moeten zijn toch?

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Nico van der Henst (maandag, 16 juli 2018 16:20)

    Hallo Marion, op onze afgelopen vakantie in Frankrijk op veel plekken in aanraking gekomen met plekken op de route naar Compostela; Marianne (mijn vrouw) lijkt het geweldig. Ik ga haar jouw blog ook laten lezen.
    Ik ga voor je duimen voor een goede tocht én "een pelgrim loopt altijd".
    Heel veel plezier!
    Nico

  • #2

    Heidi (maandag, 16 juli 2018 16:26)

    Hoi Marion, jij hebt al het nodige meegemaakt. Vervelende maar het meest mooie dingen. Ik hoop dat er nog vele mooie momenten voor je zullen komen. Veel plezier
    Liefs Heidi

  • #3

    Jos van der Weele (woensdag, 18 juli 2018 16:03)

    Wow Marion wat ben je al ver! Leuk om je avonturen te lezen, het lijkt me een geweldige ervaring! Het inspireert enorm om ook zo'n uitdaging aan te gaan. Succes op je verdere 'staptocht' ik blijf je blog volgen.
    Liefs,
    Jos

  • #4

    Eef dekker (donderdag, 02 augustus 2018 00:59)

    Heel bijzonder wat je allemaal meemaakt . Moois wat je ziet, mensen die je ontmoet, je dochters, compassie beoefenen. En ja contact met de buitenwereld is zo belangrijk ook, ook een beetje houvast als pelgrim? Gelukkig heb je een teledoon inderdaad:)
    Heel mooie dagen weer gewenst en veel liefs!