· 

Geslaagd pelgrimeren......

Jade is geslaagd! Afgelopen woensdag kreeg ze dat te horen. Zo blij! De vlag kan uit, Jade huppelt van feest naar feest!

Ik ook blij, iedereen blij. Het voelt als een afronding van een fase, voor haar, maar voor ons hele gezin en ook voor mij als moeder.

De Jongste is volwassen en verlaat het nest, en moeder vertrekt op pelgrimstocht. 

Tijdens mijn oefentochten laat ik me raken door het ongrijpbare idee van deze komende pelgrimstocht in wording, die zich lijkt te gaan ontvouwen binnenkort.

Onwezenlijk en heel erg bijzonder dat ik de gelegenheid krijg en neem en tegelijkertijd me af en toe afvraag waar ik in godsnaam aan begin en waarom. 

Op de website van de Pelgrimshoeve in Vessum, wat waarschijnlijk mijn overnachtingsplek na dag 1, lees ik een stukje over pelgrimeren: 

hieronder lees je een klein stukje, zie hier de hele tekst

“Pelgrimeren is wandelen met je ziel, kijken met je innerlijk oog, luisteren met je hart, en zo het geheim van het leven op het spoor komen.” (Jeroen Gooskens)

De zalige rust die langzaam over je heen komt. Dan ben je klaar voor het ‘ont-moeten’. Geen taken meer in je hoofd, geen dingen waar je aan moet denken, je hoeft helemaal niets meer. Het enige wat je nog doet, is verder trekken.

Waarheen? Nergens heen, gewoon de pijlen achterna.

Hoever? Ik zie wel. In alle vrijheid je eigen keuzes maken. Als je er eenmaal gerust op bent dat je overal kunt eten, drinken en slapen, dat er overal mensen zijn die voor je zorgen, maak je je nergens meer druk om.

Elke dag beweging. Dat doet wonderen met je lijf. Er begint endorfine door je aderen te stromen. En je voelt je euforisch, bijna als een verliefde puber.

De trots die je voelt als de elementen je uitdagen, maar jij wint. Dagen met regen, storm en modder, of juist stof en een zinderende hitte, kunnen bijzonder zwaar zijn. Net als een uitputtende bergetappe. Maar het is heerlijk om te ontdekken dat je kennelijk krachten blijkt te bezitten, die je nooit bij jezelf vermoed hebt.

 

Op een gegeven moment ontdek je dat jouw tocht helemaal niet naar Santiago of Rome gaat, maar naar je eigen innerlijk. Dan ben je een pelgrim geworden. Het beste cadeau dat je jezelf kunt geven.

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Marielle Jongen (woensdag, 11 juli 2018 07:44)

    Marion..... wat leuk om al verslag te lezen van jouw eerste kilometers! (Ik reageer onder andere blog omdat ik geen 'reactie schrijven' meer zie onder jouw laatste blogs.
    De kop is er af en hoe. Je hebt een mooie start gemaakt zo te lezen! Ontroerend hoe je een en ander verwoord en wat een prachtig liedje van Blof trouwens.Wandel ze Marion!!
    Namaste
    Liefs, Marielle