· 

Grammen wegen

Ten eerste, heel erg fijn en hartverwarmend, alle reacties op mijn eerste blogpost en de lieve berichtjes en attenties blijven binnen stromen!

Ik heb nog niet ontdekt hoe ik op de telefoon kant reageren op de reacties, dus dan nu maar even zo.

Heel erg fijn om jullie te lezen! Dat brengtdeze dame moed!!

De tijd vliegt voorbij, en ik dacht net, oh ja....het blog. Daar heb ik eigenlijk helemaal geen tijd voor nu....

Nog vier weken vertrek. Wat is tijd? 

Nog zoveel te doen......nog twee weken lesgeven en daarnaast een flinke to do lijst af te werk en, wat betreft de overdracht van de yogastudio, familie gezin, vrienden, feestjes, paklijst, route, en wandelen natuurlijk om te oefenen....

Bizar: nu lijkt de tijd door mijn vingers heen te glippen en is het passen en meten om alles wat moet gedaan en geregeld te krijgen, en dat allemaal om vervolgens na vertrek in een andere tijdsbeleving te kunnen stappen. 

Ik stel me dat zo voor: zeeën van tijd en rust, maar misschien is dat een beetje te romantisch voorgesteld....ik vind het nu superspannend, maar mijn eerdere reiservaring en ook mijn vertrouwen zegt me dat ik me daar niet druk over hoef te maken.

Veel kilometers gelopen de afgelopen maanden om te oefenen en mijn lijf voor te bereiden op de pelgrimstocht.

Meerdere malen per week wisselende afstanden  tussen de 5 en de 20 kilometers per keer en de laatste weken met steeds meer gewicht op mijn schouders. Met gewicht lopen is wel een dingetje voor mij. Op de een of andere manier heb ik sinds vorige week een stuk minder zin om te gaan lopen, en voelt het tamelijk nutteloos om die kilo's kilo op mijn rug te vertrekken om na een paar uit weer thuis te zijn en ik onderweg bijna niks van die kilo's heb gebruikt. 

Ik houd mezelf voor dat, als ik eenmaal onderweg ben, ik echt gemotiveerd ben om dat gewicht te sjouwen. Als een slak die zijn huisje meesjouwt op zijn rug. En heb bij deze het besloten dat ik ik klaar ben om te gaan.

 

Ondertussen doe ik mijn best om zo weinig mogelijk grammetjes in mijn rugzak mee te nemen. 

De weegschaal staat op de slaapkamer, ik begin een expert te worden in het schatten van het gewicht van shirts, broeken en ondergoed. 

Verbaas me over het gewicht van de twee routeboekjes die ik wil meenemen (Via Monastica en Via Campaniensis, samen 600 gram)

En het gewicht van hoesjes : Mijn mooie e-reader hoes bijna 100 gram, toilettas bijna 100 gram, hoesje voor oplaadkabeltje 50 gram doosje voor pleisters 35 gram, : die mogen dus niet mee, dat worden plastic zakjes. En een ultra licht toilettasje aangeschaft, volgens de beschrijving 26 gram, maar in werkelijkheid 40 gram. Of ik ook op 6 kilo uitkom, (zonder eten en drinken) weet ik nog niet zeker maar ik doe mijn best. Geen tent, oh nee, dus slapen bij mensen thuis die pelgrims opvangen, B&B, slaapzalen, kloosters.......Wordt vervolgd! 

Reactie schrijven

Commentaren: 0