Het doel is de weg

Eenvoud

Het plan is eenvoudig. Vanuit mijn voordeur in Eindhoven naar Santiago de Compostella lopen. Via de pelgrimsroutes door België, Frankrijk en Spanje. Totaal 2500 km. Vertrek is op 8 juli 2018. Wanneer en of ik aankom weet ik niet, maar ik heb de tijd tot 1 januari 2019.

Hoe is dat zo gekomen?

Het plan stamt uit 2005. We waren met ons gezin op vakantie in Spanje. In het plaatsje Santa Domingo de la Calzada zag ik hordes pelgrimsgangers lopen, in de stomende regen. Wat beweegt deze mensen, vroeg ik me toen af. Later die week waren we in het klooster Santo Toribio de Liebana, bij Potes, in de Picos."Toevallig" was het de tijd dat het  het relikwie aldaar, een stukje hout van het kruis van Jezus,  werd tentoongesteld en zelfs kon worden aangeraakt. Eenmaal buiten ontmoetten we een Belgische pelgrim. We nodigden hem uit voor een maaltijd in onze tent. Terwijl het regende vertelde hij zijn mooiste Camino ervaringen.Onze kinderen, toen 8 en 5 jaar oud, hingen aan zijn lippen. En ik deed op dat moment de belofte dat, als mijn jongste 18 zou zijn en het huis zou verlaten, ik de Camino zou lopen. Ik vergat de “belofte”. Tot ik twee jaar geleden, uit het niets, over de Camino begon te dromen. Ik wist het weer…dat is al binnenkort…in 2018 (nu dus).

hetdoelisdeweg

Inmiddels zie ik het avontuur van de pelgrimstocht naar Santiago als een richting. Het gaan is belangrijker dan het aankomen. Het ervaren belangrijker dan het van te voren plannen. Hoe lang ik erover doe, of ik het wel kan en of ik ooit aankom is van minder belang. Het doel is de weg. Dat wat ik overdraag in de yoga, mag ik zelf op een geheel eigen wijze gaan beleven: het gaat niet om de prestatie (maar wel een beetje) het gaat niet om de vorm ( maar toch wel een beetje trainen van te voren) het gaat om het ervaren van wat er nu is ( ja ook als het dan de hele dag regent en ik geen overnachtingsplek kan vinden en ik helemaal alleen ben en mijn voeten zo'n pijn doen en ik het helemaal  niet meer zie zitten). Leven als een nomade....als eerder was ik langere tijd van huis, maar niet eerder zo lang alleen en niet eerder te voet.

Bevoorrecht

Ik voel me zo bevoorrecht. Om zomaar deze tocht te kunnen ondernemen.

Dat ik de mogelijkheid heb om een half jaar te stoppen met werken (met hele grote dank aan Sandra, Esther en Henk, die ervoor gaan zorgen dat AnahataYoga tijdens mijn afwezigheid blijft bloeien).

Een aantal maanden elke dag te leven in de eenvoud van het lopen, ontmoeten, eten en slapen.

Dit plan is ingegeven vanuit de hartenwens om me op diep niveau te verbinden met mezelf en met de wereld om me heen, ontdaan van alle comfort en gemak van het dagelijks leven, en daarmee ook ontdaan van veel verplichtingen.

Sponsor je mijn wandeling voor het goede doel?

Ik ben me er zo van bewust dat er zovelen zijn voor wie dit niet mogelijk is. Ik wil niet alleen lopen voor mezelf, maar voor allen die niet kunnen lopen. Mijn wens is om met mijn voetstappen en wandelkilometer iets kunnen te bijdragen. Ik wil ik vragen of je mijn wandeling wilt sponsoren voor het disability project van Calcutta Rescue. Jou steun is van harte welkom! 

AnahataYoga 2.0 

AnahataYoga bestaat dit jaar 20 jaar. Ik ben van plan om nog minstens 20 jaar met veel plezier en passie yoga geven. Een break van een half jaar lijkt me bijzonder heilzaam en geeft me wellicht inzicht en inspiratie in het vormgeven van AnahataYoga vanaf 2019 in deze snelle veranderende -yoga- wereld. Wordt vervolgd….

Reactie schrijven

Commentaren: 10
  • #1

    Monique van Hees (dinsdag, 29 mei 2018 12:20)

    Wat bijzonder Marion en zo krachtig dat je deze wens in praktijk brengt..er zijn altijd zoveel redenen om het niet te doen..mooi..ik wens je een prachtige ervaring toe met bijzondere inzichten en ontmoetingen.

    Warme groet,
    Monique

  • #2

    Trudy (dinsdag, 29 mei 2018 20:32)

    Ik wens je een hele mooie innerlijke reis toe en tal van mooie ervaringen en ontmoetingen. Wat mooi om een zo lang gekoesterde wens in vervulling te laten gaan.

  • #3

    Ingrid (dinsdag, 29 mei 2018 21:08)

    Wat mooi Marion! Ik wens je een mooie tocht en volg je graag �‍♀️�

  • #4

    Marjolein van den Bosch (woensdag, 30 mei 2018 20:50)

    Kracht!
    Wauw!

  • #5

    Paul Verspeek (woensdag, 30 mei 2018 23:41)

    Geweldig Marion, ik zou zo met je mee willen wandelen, helaas gaat dat niet lukken want druk, druk, druk. Heel veel succes, ik ga je volgen.

  • #6

    Simone Nusser (donderdag, 31 mei 2018 23:26)

    Mooi en dapper dat je dit gaat doen. Ik ga je zeker “volgen”�

  • #7

    Ellen (vrijdag, 01 juni 2018 22:31)

    Wow Marion, wat een avontuur! Ik ben heel benieuwd naar je ervaringen. Succes!

  • #8

    Monique van den Berg (zondag, 03 juni 2018 15:47)

    Wat geweldig dat je deze droom waar gaat maken. Ik wens je heel , heel veel bijzondere ervaringen toe,
    Ultreya peregrina!

  • #9

    Mathilde (maandag, 18 juni 2018 13:03)

    Vooral heel veel plezier, Marion! Ik blijf heel graag je ervaringen volgen. Tot ziens in 2019.
    Liefs,
    Mathilde

  • #10

    Heidi (dinsdag, 19 juni 2018 15:29)

    Wat een bijzondere ervaring ga jij tegemoet. Daarvoor heb je ook lef nodig.
    En die heb je dus.
    Ik wens je kracht en geluk toe.
    Ik ga je Blog zeker lezen.
    En zie je graag terug in 2019.
    Liefs,
    Heidi